Meso-zeaxanthine is een vetoplosbare xanthofylcarotenoïde en vormt samen met luteïne en zeaxanthine het maculapigment in de gele vlek (macula lutea) van het netvlies. De drie carotenoïden hebben ieder een karakteristieke verdeling binnen de macula. Meso-zeaxanthine is vooral geconcentreerd in het centrale deel, waar de dichtheid van het maculapigment het hoogst is.
Het maculapigment werkt als antioxidant en filtert blauw licht, waardoor het de fotoreceptoren helpt beschermen tegen oxidatieve en lichtgeïnduceerde schade. Meso-zeaxanthine wordt in het netvlies voor een belangrijk deel gevormd uit luteïne. Via de voeding krijgen we doorgaans slechts kleine hoeveelheden meso-zeaxanthine binnen.
Suppletie met meso-zeaxanthine is vooral onderzocht in combinatie met luteïne en zeaxanthine. Deze combinatie kan de maculapigmentdichtheid verhogen en is onderzocht in relatie tot de visuele functie en leeftijdsgerelateerde maculadegeneratie (LMD; Engels: age related macular degeneration, AMD). Daarnaast is er onderzoek naar een mogelijke rol van deze carotenoïden bij cognitieve functies.
Meso-zeaxanthine komt slechts in beperkte mate voor in de voeding. Het is onder andere aangetoond in de huid van zalm en sardine, en in forelhuid en -vlees. In het netvlies wordt meso-zeaxanthine daarnaast gevormd uit luteïne.
Voor voedingssupplementen kan meso-zeaxanthine worden verkregen uit luteïne uit de bloemen van het groot afrikaantje (Tagetes erecta).
Ooggezondheid: 10 mg per dag*
*Meso-zeaxanthine wordt vaak gecombineerd met zeaxanthine en luteïne. Een combinatie van 10 mg meso-zeaxanthine, 2 mg zeaxanthine en 10 mg luteïne per dag is in verschillende klinische studies onderzocht in relatie tot de maculapigmentdichtheid en visuele functie.
Meso-zeaxanthine is vetoplosbaar. Inname bij een vetbevattende maaltijd bevordert de opname.
Meso-zeaxanthine wordt vaak gecombineerd met luteïne en zeaxanthine. Deze verhouding resulteerde in een gunstige gecombineerde serumrespons van de drie maculaire carotenoïden en is onderzocht in relatie tot maculapigmentdichtheid.
Er zijn geen klinisch relevante interacties van meso-zeaxanthine met geneesmiddelen beschreven.
Meso zeaxanthine is in klinisch onderzoek in doseringen van onder andere 10 mg per dag, meestal in combinatie met luteïne en zeaxanthine, goed verdragen.
Toxicologisch onderzoek bij dieren vond geen relevante toxiciteit bij 300 mg per kg lichaamsgewicht per dag gedurende 90 dagen. Op basis hiervan is met toepassing van een veiligheidsfactor van 100 een ADI (acceptable daily intake) van 3 mg per kg lichaamsgewicht per dag afgeleid. In toxicologisch (dier)onderzoek is vastgesteld dat de NOAEL (no observed adverse effect level) voor meso-zeaxanthine hoger is dan 200 mg/kg/dag.