Luteïne is een vetoplosbare xanthofylcarotenoïde en is, samen met zeaxanthine en meso-zeaxanthine, een belangrijk bestanddeel van het maculapigment in de gele vlek (macula lutea) van het netvlies. Luteïne werkt als antioxidant en blauwlichtfilter en helpt zo het oog beschermen tegen oxidatieve en lichtgeïnduceerde schade.
Het meeste onderzoek naar luteïne richt zich op de ooggezondheid. Suppletie met luteïne, alleen of in combinatie met zeaxanthine en meso-zeaxanthine, kan de maculapigmentdichtheid verhogen en is onderzocht in relatie tot de visuele functie en leeftijdsgerelateerde maculadegeneratie (LMD; Engels: age-related macular degeneration, AMD). Ook is een hogere luteïnestatus in observationeel onderzoek in verband gebracht met een lager risico op cataract.
Luteïne komt naast het oog ook voor in onder andere de hersenen en de huid. Luteïne is de belangrijkste carotenoïde in de hersenen van jonge kinderen. Er wordt onderzoek gedaan naar een mogelijke rol van luteïne bij cognitieve functies gedurende verschillende levensfasen. Daarnaast is luteïne onderzocht in relatie tot bescherming van de huid tegen uv-geïnduceerde schade.
Belangrijke voedingsbronnen van luteïne zijn groene groenten, eierdooier, kiwi, druiven, sinaasappelsap, courgette, pompoen, pistachenoten en maïs. Het groot afrikaantje (Tagetes erecta) wordt veel gebruikt als natuurlijke bron van luteïne in voedingssupplementen.
*Luteïne wordt vaak gecombineerd met zeaxanthine en meso-zeaxanthine. Een combinatie van 10 mg luteïne, 2 mg zeaxanthine en 10 mg meso-zeaxanthine per dag is in verschillende klinische studies onderzocht in relatie tot de maculapigmentdichtheid en visuele functie. Bovendien is de combinatie van 10 mg luteïne en 2 mg zeaxanthine ook uitgebreid onderzocht als onderdeel van de AREDS2-formule.
Luteïne is vetoplosbaar. Inname bij een vetbevattende maaltijd bevordert de opname.
Luteïne wordt over het algemeen goed verdragen. Doseringen tot 20 mg per dag zijn in klinisch onderzoek langdurig toegepast, waaronder gedurende maximaal circa tien jaar, zonder duidelijke veiligheidsproblemen.
Tijdens zwangerschap en borstvoeding worden hoeveelheden luteïne die via de voeding worden ingenomen als veilig beschouwd. Over hogere doseringen uit supplementen zijn minder gegevens beschikbaar.