Kelp

Kelp (Macrocystis) is een grote bruine (zee)alg die zeer rijk is aan jodium (belangrijk voor de schildklierwerking en energiestofwisseling) en daarnaast kleine hoeveelheden vitamines (waaronder B-vitamines, choline en vitamine C) en meer dan 20 verschillende mineralen bevat. Kelp is een belangrijke jodiumbron voor vegetariërs, mensen die weinig zeevoedsel eten of gejodeerd brood en gejodeerd zout gebruiken. Traditioneel wordt kelp ook gebruikt als hulpmiddel om af te vallen. Belangrijk is om op de hoogte zijn van het jodiumgehalte van kelp om een te hoge jodiuminname te voorkomen.

Indicaties

  • Lage jodiuminname met de voeding, zie ook jodium

Contra-indicaties

  • Overgevoeligheid voor kelp
  • Hyperthyroïdie

Gebruiksadviezen

De totale dagelijkse inname van jodium uit voeding en voedingssupplementen dient tussen de het aanbevolen minimum (ADH, aanbevolen dagelijkse hoeveelheid) en maximum (UL, aanvaardbare bovengrens van inname) te liggen.

Leeftijd                      ADH (mcg/dag)

0-5 jaar                      90

6-12 jaar                    120

≥12 jaar                     150

zwangerschap           250

borstvoeding             250

(bron: Wereldgezondheidsorganisatie)

Leeftijd                      UL (mcg/dag)

1-3 jaar                      200

4-6 jaar                      250-300

7-10 jaar                    300

11-14 jaar                  300-450

15-17 jaar                  500-900

≥18 jaar                     600-1100

(bron: Europese Voedselveiligheid Autoriteit, American Institute of Medicine)

Interactie

Niet bekend, voor mogelijke interacties van jodium zie het nutriënt jodium.

Veiligheid

Een te hoge jodiuminname kan hyperthyroïdie, maar ook struma, hypothyroïdie en de ziekte van Hashimoto (autoimmuunthyroïditis) veroorzaken en dient vermeden te worden. 

Terug