De relatie tussen chronische darmontstekingen, het microbioom en de botmassa

06-12-2017

Uit onderzoek blijkt dat chronische inflammatoire darmziekten (Colitis Ulcerosa, Ziekte van Crohn en Indeterminante Colitis) zijn geassocieerd met afgenomen botmassa en veranderingen in botgeometrie vanaf het moment van diagnose, voordat ontstekingsremmende therapie wordt ingesteld.

Tekortkomingen in botmassa kunnen aanhouden ondanks de afwezigheid van ontstekingssymptomen. De effecten van chronische inflammatoire darmziekten op het skelet zijn complex. Een tekort aan eiwitten, inactiviteit, hypogonadisme, tekort aan calciuminname en vitamine D consumptie en synthese, belemmerde groei bij kinderen, verminderde spiermassa en ontstekingen spelen waarschijnlijk allemaal een rol. Voorlopige studies suggereren dat de dysbiotische intestinale microbiële flora die aanwezig is bij inflammatoire darmziekten ook het bot kan aantasten. Verschillende mechanismen zijn hierbij mogelijk. Door darmmicrobiota geactiveerde T-cellen kunnen dienen als "inflammatoire vervoerders" tussen de darm en het bot. Microbe-geassocieerde moleculaire patronen (MAMP’s) die bij darmontstekingen in de bloedsomloop zijn gelekt, kunnen immuunreacties in het beenmerg activeren door immuuncellen en door osteocyten, osteoblasten en osteoclasten die leiden tot verminderde botvorming en verhoogde resorptie. Ten slotte kunnen intestinale microbiële metabolieten zoals H2S (waterstofsulfide) ook de botcelfunctie beïnvloeden. Het blootleggen van deze mechanismen zal het ontwerp van microbiële cocktails mogelijk maken om botmassa te helpen herstellen bij patiënten met chronische inflammatoire darmziekten.

Referentie:
Understanding the Gut-Bone Signaling Axis pp 133-150| Cite as Inflammatory Bowel Disease: Effects on Bone and Mechanisms

Terug